Het lijkt wel herfst. Wind, regen, niet koud, graad of 12.
Lekker weer om te gaan wandelen, toch?!
Eerst nog kwam Andy langs, onze Engelse buurman. Hij woont bij het eerstvolgende sluisje, het huis met de groene luiken. Hartstikke leuk, gezellige 70 jarige man.
Wij gaan een keertje borrelen bij Le Chaland en wel op de vrijdagavond, dan is het de meest luidruchtige avond volgepakt met Engelsen, nice!
Ruud komt bepakt en bezakt naar beneden: wat is hier de bedoeling van?
Drone en aanverwante artikelen gaan mee op wandeling met de boys. Oké, leuk.
Ik heb mijn oranje regenjack aan, enorm goed zichtbaar, dus de drone vindt mij altijd.
Bedacht om over het sluisje te gaan naar de overkant, daar kunnen de honden lekker los, rennen, vliegen en debiel doen en uit elkaars vaarwater blijven. Ja, het is nog steeds geen liefde tussen die twee. Gezien vanuit Kenzo.
Lijkt mij een leuke setting om opnames te maken met de drone. Goede gedachte, maar niet gelukt. De drone vliegt tegen een boom, valt, en Ruud hoort plons. Ooohh ships, drone verzopen, geen contact meer mee, THE END. Nou, dat was een kort tripje. Nog langs de oever gelopen, je weet maar nooit. Nee, echt pleitos, jammer.
Ondertussen regent het dat het zeikt, nu vindt het spul het totaal geen probleem om nat te worden, want we kunnen gaan en staan waar we willen. Wel terug komen als ik je roep … Jaszak volgestouwd met kleine “snoepjes” en hoe is het mogelijk, na 20 keer fluiten komen de natte viespeuken aangerend.
Niet springen!!! Goed zo, zitten, met je kleine kontje in het natte gras, dan krijg je wat lekkers en doen we de halsbanden weer om. Tijd om naar huis te gaan, nog een laatste blik werpen langs de kant van het Canal, you never know, nee, de drone is echt weg.