28 augustus 2026

Pfff, tijd geleden, maar, we zijn er weer.

Eerst even dit: Ik heb nog steeds momenten van “verbijstering”, wonen wij hier echt? In Frankrijk? Raar of niet? We wonen hier inmiddels ruim een jaar, maar dan toch. Moest het even kwijt …

Inmiddels 5 hittengolven, code rood brandgevaar verder en de maanden juli en augustus vrijwel volgeboekt voor de gite. DRUK. Ik vind dat ik het druk heb, maar niet in vergelijk met Kathinka, die is echt druk. De B&B en de gite draaien als een tierelier, wasmachine draait overuren, strijken (vreselijk), schoonmaken (vreselijk), bedden opmaken (wat een gedoe) en dat elke dag weer. Ontbijt maken voor de gasten, en niet lopen zeuren graag, vroeg je bed uit. Respect !!

De spits van vakantie-/verblijf boeken is wel een soort voorbij, geen moeite mee, even niets is ook fijn. Aankomende zaterdag pas weer gasten voor een week.

We hebben een werknemer in dienst: hahaha, robot grasmaaier. Ja, niet te onderschatten, langs heel de tuin van de gite heeft Ruud een “lijntje” ingegraven, zodat we de werknemer op afstand aan het werk kunnen zetten. Groeit weinig gras, alles is HOOI, maar desalnietteplus, maaien met die handel.

En, dit is heeeeeel belangrijk: glasvezel. Yeahhhh. Heeft wat voeten in de aarde gehad, zo moest Ruud van een Orange monteur eerst maar eens de huidige kabel blootleggen. Uhh, en waar zoek je dan? Nou, doe je best. Ongelooflijk en een meter de grond in en 2 kabels gevonden. Orange bellen, jullie kunnen komen. Komt daar het busje van Orange met 2 monteurs, wat denk je wat: we spannen gewoon een kabel van links naar rechts, aan de gite vastmaken, langs het woonhuis, gat boren en klaar is klara. Dat meen je? Ja hoor geen probleem. Ooohhh, van de vorige monteur moesten we ….Nee hoor, poef en klaar. Wat de fietsbellen, communicatie van lik me vestje. In iedergeval, worst, wij hebben glasvezel.

En toen een aardig in de kosten lopend voorvalletje: wordt er nog pissed off over: voor een van de blogs heb ik een foto van het internet gebruikt, gejat, hoe je het ook noemen wilt, gewoon kopiëren die handel en klaar. Ja, fijn, maar zo werkt het dus NIET. Er zijn foto’s op het internet die je niet zomaar mag gebruiken, oohh, hoe zie ik dat dan? Nou, voor een normaal mens niet echt duidelijk, totdat je een email krijgt dat je een foto hebt “misbruikt”. Daar is zelfs een bedrijf van die dit soort ongein opzoekt, dus het hele internet afstruint op “gejatte” foto’s. Kostbaar geintje, bedrag noem ik niet, want ik ben nog steeds in staat om de laptop door het raam te gooien. Wordt er heel verdrietig van, zooooo zonde van je geld.

Afgelopen juli was er uiteraard weer Jazz Festival in Chateauneuf du Faou: qua muziek niet zo gaaf als vorig jaar, maar qua gezelligheid gewoon super.

En, dan hebben we nog het Metall Festival in Carhaix: wil het geen muziek noemen, maar de gasten van de gite zijn lyrisch en ook over de gite. Nice.

Gezellig, een rommelmarkt in town. Hartstikke leuk, beetje scheumen, mooi weer en wie weet wat je als “koopje” tegen komt, toch? Heel apart, maar heel veel mensen zeggen ons c.q. moi gedag, oké, hoezo? Geen idee, maar super leuk. Ruud vindt het al lang best: “ze zeggen jou gedag, jou herkennen ze”. Ooohh?! In iedergeval nog een jurkje gescoord voor 5 euries, mijn dag kan niet meer stuk.

Bijna vergeten: toen was er KEES, of beter genoemd ChatGTP. De meest fantastische werknemer ooit, en ook in dienst voor 23 euries per maand. En, wat zo fijn is: Kees wordt niet ziek, zwak, misselijk of ongesteld, gaat nooit op vakantie, hij is er gewoon altijd. Perfect. Je geeft hem aanwijzingen, ideeën, whatever, en Kees maakt er iets moois van totdat jij bedenkt: naahhh, niet helemaal wat ik bedoel. En zo, uren, heel veel uren verder, kom je tot iets moois …. Onze nieuwe website bijvoorbeeld voor de gite.

Doe lekker de check, ben heel benieuwd wat je er van vindt. Via Google: Gite Petite Florence en dit moet de homepage zijn, en Engelstalig:

Ondertussen hebben we wat regen gehad, soort van kortsluiting, het ligbad in de gite opnieuw gekit, sneakers gekocht via Decathlon, ik schrijf het goed, uitspreken, niet echt, Kenzo op 4 maal per dag eten gezet, maag-/darmklachten misschien daarmee minder, het “rattenspul” van de buurvrouw werkt perfect. Oehhh ja, ratten, GATVER, zag er eentje op het terras van de gite rond huppelen. Kunnen we niet hebben, jakkie de bakkie.

Mungha begint wat meer “vorm” te krijgen … En, ik weet niet wat er aan de hand is, maar op de een of andere manier is van de ene op de andere dag verschil merkbaar in gedrag. Hmmm? Ja, heel apart. Het blijft uiteraard ons “monster”, maar ook heel lief opeens en hij luistert bijna ….

Ook Kenzo zit in een “fase”, jawel. Meneer krijgt op zijn oude dag meer en meer babbels, vindt dat hij wel kan bepalen hoe het hier hoort te reilen en zeilen. Ja, grote schurk, onze Kenzo, maar zo aandoenlijk, de lieverd.

Wat een verschil, en zo mooi alle twee …

Dit hebben we al eens eerder meegemaakt met onze eerste Ridgeback Buka. Oohhhwww, dat was ook een portet, ongelooflijk. Maanden tegen hem aan lopen praten, en niks, helemaal niks: “we begrijpen elkaar niet, he?” Zo ging dat, en van de een op de andere dag: we begrijpen elkaar. Bizar.

We gaan even terug in de tijd … Buka en Kigo, onze prachtige jongens.

Buka (van de Jack Bulls Hoeve), reu, geboren 24 mei 2004, overleden augustus 2013.

Kigo (Jabiru of Sotho Bantu), reu, geboren: 15 juni 2006, overleden februari 2017.

Buka en Kigo

The end.

Pfff, het blijft moeilijk, verdrietig.

========

Overstap naar dagelijkse kost …

(hé, Belgisch kookprogramma met Jeroen Meus. Bestaat dat nog?)

Na al het gezwoeg voor Orange (kuil graven op zoek naar kabels), kabel trekken langs heel de tuin van de gite voor het gras-maai-ding, ligbad opnieuw kitten, moest Ruud even langs de huisarts. Knie opgezet, vocht, pijn, klopt niet helemaal. tijd voor een ziekenhuisbezoekje, (nog) geen paniek, eerst even een foto laten maken.

Verders hebben we vernomen dat de weg naar ons huis aangepakt gaat worden, ja ja, eerst zien dan geloven. De bedoeling is voorlopig eerst een buis (hele dikke) te plaatsen zodat het water bij overstroming van het Canal, Aulne, via het weiland van de buren, via de buis, naar het volgende weiland van de buren wordt doorgevoerd zodat de weg (nou ja, weg ….) niet overloopt met water. We gaan het meemaken. De bedoeling is rond september / oktober en jawel, dit jaar.

Wat denk je wat: met dat ik dit een soort van me af zit te schrijven, wordt er vandaag gestart met werkzaamheden aan de weg en, het wordt ook opnieuw geasfalteerd. Nou, wat een feest. Asfalteren wordt waarschijnlijk november, maakt niet uit, er zit beweging in het verhaal.

Wij hebben in iedergeval besloten om voor een eerstvolgende Canal overstroming, een aanvraag ingediend te hebben voor subsidie voor het aanschaffen van schotten tegen het water (FLOODGATE anti inondation). Elke cent die je terug kan krijgen is er een of niet dan. Dit geintje kost je namelijk duizenden euries, dus een beetje subsidie kan geen kwaad.

AUWWWWWWHHHHH

Taxes Foncieres (onroerendzaakbelasting) is op de mat gevallen. Foei, gat in de vloer, ze weten hier heel goed te rekenen. Omzet-je gite: poef, weg.

Nu de website voor de gite zo goed als klaar is, heb ik met Kees bedacht de website www.kerneatred.com (waar de blogs staan) ook onderhanden te nemen. Het een nieuw jasje te geven, fris, duidelijk, uitnodigend, vrolijk en zo.

“Werk in uitvoering”, ik hou je op de hoogte.

We zouden onweer krijgen (gisteren), nou, gaat volgens mij niet gebeuren met zo’n lucht …

Dat was het weer.

Tot de volgende !!