Gewoon, ons dagelijks leven

Leven op Kerneatred

Een huis, een flinke tuin, twee Ridgebacks, Kenzo & Mungha, en altijd wel iets dat bedacht, gemaakt, gerepareerd of compleet anders loopt dan gepland.

Hoe het begon

Van vakantieplek naar thuis.

Frankrijk kenden we al van vakanties en gîtes. Bretagne stond eerlijk gezegd nooit bovenaan het lijstje. Totdat we naar de Côtes-d’Armor gingen. Whauw. Daarna kwam Finistère — en toen waren we verkocht.

De vakanties brachten ons steeds opnieuw deze kant op. In de zomer van 2024 werd het ineens een serieus plan: emigreren naar Frankrijk. Niet ooit. Gewoon echt.

En toen ging het ineens hard

Van idee naar Kerneatred

Zomer 2024

We gaan het doen.

Vanaf dat moment waren we bewust bezig met emigreren. Zoeken, kijken, regelen — en uiteindelijk een huis mét gîte vinden in Finistère.

Februari 2025

De sleutel.

De sleutel van ons nieuwe huis in Châteauneuf-du-Faou. Kerneatred was vanaf dat moment niet meer een plan op papier.

15 maart 2025

1000 kilometer die kant op.

De rit van Nederland naar ons nieuwe thuis. Op 26 maart volgde de verhuiswagen met de verzamelde buit van heel wat jaren.

Karin & Ruud

En wie wonen daar dan?

Wij dus. Karin en Ruud. Al heel lang samen, tot voor kort wonend in Meteren en inmiddels thuis op Kerneatred.

Een keurige biografie gaan we hier niet van maken. Geen gedoe.

We kwamen hier niet wonen om stil te zitten. Dat is inmiddels wel duidelijk.

Langzaam leer je zo’n plek kennen. Waar ’s morgens het mooiste licht valt. Waar je even gaat zitten als de zon schijnt. En welke klus je al maanden heel professioneel negeert.

Het huis

Ons thuis. Met karakter, eigenaardigheden en een lijstje dat nooit helemaal leeg raakt.

Buiten

Even de poort door, langs het kanaal.
Een ommetje, een frisse neus, nieuwe ideeën.

Thuis in Bretagne

Het gewone leven. Maar dan hier.

Kerneatred is geen project dat ooit helemaal ‘af’ moet zijn. Het is gewoon de plek waar we wonen. En waar merkwaardig genoeg altijd iets gebeurt.

Soms is dat een flinke klus. Soms een ochtend in de tuin, een levering die nét anders gaat dan verwacht, iets dat lekt, iets dat groeit, of een plan waarvan we vijf minuten geleden nog niet wisten dat we het hadden.

Projecten

“Dat doen we wel even.”

Een gevaarlijke zin op Kerneatred.

Er is altijd wel iets te schilderen, betegelen, vervangen, uitzoeken of verbeteren. Het ene project is gepland. Het andere ontstaat doordat je ergens aan begint en vervolgens ontdekt dat daarachter nóg een project verstopt zat.

En ja: soms duurt iets iets langer dan oorspronkelijk bedacht. Dat noemen we geen vertraging. Dat noemen we Franse planning. 😄

Het goede nieuws: uiteindelijk komt het meestal goed. Zo niet, dan hebben we in ieder geval weer iets voor het blog.

En ondertussen…

Kenzo & Mungha houden toezicht.

Kenzo en Mungha hoeven natuurlijk nergens bij te helpen. Toezicht houden is tenslotte ook werk.

Ze lopen mee, liggen in de weg, controleren de tuin en weten feilloos wanneer er ergens iets interessants gebeurt. En met twee Rhodesian Ridgebacks in huis is een doodgewone dag sowieso nooit helemaal doodgewone dag.

Hun eigen avonturen krijgen natuurlijk hun eigen plek. Want daar hebben de heren inmiddels wel recht op.

Vandaag

En het verhaal is nog lang niet klaar.

Dat is precies waarom het blog bestaat. De verhuizing naar Bretagne was niet het einde van het verhaal; eigenlijk was het pas het begin. Sindsdien gaat het over wonen, klussen, tuinieren, Kenzo & Mungha, bezoek, Franse toestanden, uitstapjes en dagen waarop er helemaal niets spectaculairs gebeurt.

Oftewel: gewoon ons leven op Kerneatred. Ongefilterd.

Naar het blog →