Soms stappen we in de auto.
Waarheen? We zien wel.
Een van de leuke dingen van hier wonen is dat een vrije dag zomaar een klein uitstapje kan worden.
Geen bucketlist. Geen schema met zeven bezienswaardigheden vóór de lunch. De ene keer weten we waar we heen willen. De andere keer rijden we weg en zien we onderweg wel waar we uitkomen.
Bretagne heeft nogal wat om zomaar tegenaan te rijden. Een kustweg die ineens uitzicht geeft over zee. Een dorp waar we nog nooit zijn geweest. Een boswandeling. Een haven. Een terras. Of een plek waarvan je denkt: hoe hebben we dit nou weer gevonden?
En ja, de rit zelf is regelmatig al minstens zo leuk als waar we uiteindelijk belanden.
Wind, strand, rotsen, havens en van die enorme Bretonse luchten waar je vanzelf even naar blijft kijken.
Bos, heuvels, kleine wegen en dorpjes waar je eigenlijk alleen terechtkomt omdat je ergens een afslag nam.
Want laten we nou niet doen alsof een terras onderweg geen volwaardig onderdeel van de route is.
Op deze pagina gaan we Bretagne niet keurig afvinken. Daar zijn reisgidsen voor.
Hier komen de plekken terecht waar wij zelf graag zijn geweest, toevallig belandden of nog eens naar terug willen. Met de verhalen erbij zoals ze gebeurden — inclusief omwegen, verkeerd rijden, onverwacht mooi weer en plannen die onderweg veranderden.
Dat is misschien nog wel het mooiste aan een dag op pad: dat Kerneatred aan het einde gewoon weer thuis is.
Auto de oprit op, schoenen uit, Kenzo & Mungha begroeten alsof we drie maanden zijn weggeweest en vervolgens bedenken dat we eigenlijk best een leuke dag hebben gehad.
En meestal heeft Karin tegen die tijd alweer genoeg materiaal voor een verhaal.
De uitstapjes blijven niet netjes op één pagina zitten. Ze duiken ook gewoon op in het blog, tussen het klussen, de tuin, de honden en de rest van het leven door. Precies zoals het hier gaat.